Aupa jente, astesantuk ya gañen dazkeula ta batenbat animatzen al da porai jutea?? nik bi plan posible ditut (o gogoa det iteko) bat izango zan Pikos de europa ezagutzea jun, eskursiotxo bat, kirola, eta juerga pixkat iteko. Bestea ba kataluña aldea jun (barcelona, Salou, kambrils….) hau ya tripazgora eoteko.

Datai deritzonez, 8 atxalden atera eta 13n buelta (nik beintzet oi bakarrik al det) Nik antolauko det e!!! ta merke merke iten saiauko naiz!! asike baietzkoa edo eman bole??

ale txintxok, eta zoriontsuk izan

Gure biajeko argazkik igo dittut (nere etxekolanak einda geatzen die..). Hor daukezue link-a:

http://picasaweb.google.co.uk/gurekuadrila86/London#

irakurtzea merezi don biografia bat uzten dizuet hemen, manute bol sudango gizasemearena. 2,31 neurtu eta 80 kilo inguru pisatzen zon aitton puska hau NBAn ibili zan, eta puntuk baino tapoi eta errebote gehio lortzeagatio ein zan ezagune. hemen uzten dizuet bere biografia eta bideo bat manute handiaz goza dezazuen! on egin!!!

http://es.wikipedia.org/wiki/Manute_Bol

 Se debería empezar muriendo y así ese trauma está superado.

Herri txiki bat gara gu. Badira gurea baino handiagoak, auzoan baditugu bi, eta auzo herrietatik urrutietara badira herri handiagoak are, badira erraldoiak ere. Aberriak. Eremu zabalak okupatzen dituzte, eta egunak ere bai, batzuetan egun bat eta gehiago. Denak dituzte berenak. Denbora hala arduratuko balitz herri bakoitzaz, gizenenak sarituz, guk ez genuke egun osorik izango, ezta ordu laurdentxo bat ere, bost minutu, edo gutxiago, hiru minutu behar bada guretzat. Baina egutegia justuagoa da mapak baino, eta ez da herri bakoitzaren txiki-handiari begira egon egunak banatzerakoan. Hala dugu guk ere gure eguna, egun bat gure herriarena, herri txiki bat garen arren, iristen baitzaigu lurra zangoetaraino.

Zein lur den gurea… hala galdetzen digute askotan (badenik ere entzun nahi ez dutenak tartean). Hizkuntza baten lurra da gure eremua, itxiturarik gabea, kultura berezi baten kolore guztiak dituen lurra, errekaz zeharkatua, eta zazpi begiko zubi bat, sentimendu baten sorburua. Hortik gatzaizkio atxikiak. Minki. Eta erdimin hori goldatzen gabiltza aspaldiko urteetan, askotan arrastaka, eta batzuetan arrastorik gabe. Bidea baino gehiago urratu dugu elkar, baina aurrera goaz hala ere. Eta aurrerago eta harrotzen doan lurra da gurea, agian geroa hartzen doan lurra da. Agian, lurra da. Zangoetaraino iristen zitzaigun, eta eskuetaraino datorkigu. Eguna bezala.

Gure egunean, azken urteotako bidean, Santiagora goaz berriro erromes. Ez dugu zerurik eskatzen, zoru txiki bat baino ez, alegia lur bat, herri bat, nahi bada. Minki eta finki. Gure eskueran. Eta esku bakoitzak bere geroa iragartzen badu ere, arrasto horiek denak josi nahi ditugu, eta bat egin, ibiltzeko, eskuak luzatuta elkarri. Hala ibiliko gara Santiagon, ur gainean, Irunetik Hendaiara, muga zaharretatik zubi berriak eginez.

Amets Arzallus (2009ko Aberri Eguneko Agiria)

Gabon!!!! ze azken boladan pixkat attittetzen ai gea danak e!!! hernanitik ez deu afariik in!!!!! ni prest nau zeoze antolatzeko larunbat hontako (ordizin) baño naiko nuke jakin zenbat eongo giñeken gutxi gora bera!!!!    asike baietzkoa edo ezetzkoa eman!!! ezdala ezer kosatzen!!!! ta jenden atzetik ibiltzea nazka ematen do!!!!!  Zer naiago dezue elkarte baten edo bokata edo platu konbinau o afari potentea in!!!!!!1 ale majokkkk idatzi!!!!!!!!

no me cuentes MILONGASSSSSSSSSSSSSS

TOMA CASTAÑA

jajajajajajajajajajaja